Een dag werk in de diamantwijk

Een dagje in de diamant begint op mijn fiets ’s morgens door de straten in de Joodse buurt. De kinderen zitten al volle borst te zingen in hun klasjes wanneer ik hun school passeer. De laatste tijd horen hier de militairen ook al tot het straatbeeld. Op kantoor is iedereen al druk bezig behalve mijn baas, hij verschijnt op zijn gemak een beetje later. Het voordeel van baas zijn zeker. Het gaat druk worden. Dat weet ik al.

Gisteren heb ik al een aantal facturen gemaakt om het werk vandaag een beetje te verlichten. Al stel ik me telkens de vraag of het wel nut heeft, want eer ze echt ingang schieten is het al middag en mag ik mijn lunchpauze ook al vergeten. Ik zie het vandaag ook weer zo gebeuren.

Zogezegd zo gebeurd, we zijn ondertussen bijna 4u30 en nu pas kan ik even wat voortvertellen. Weliswaar in stilte, even maar, want iedereen zit ergens op een bureau hun middag thai te drinken.  Een typisch Indische thee gemaakt met gember, kurkuma, suiker, een beetje water en voor de rest verse melk. Het moet verse melk zijn, anders wordt het afgekeurd. Er werkt bij ons een Nepalese dame die dit best lekker kan klaar maken. Zo heb ik nu ook net mijn dagelijks kopje thai gekregen.

Het wordt al is gezegd dat voor Indiërs werken niet altijd evident is. 16 jaar dienst en ik kan er toch al een beetje van meespreken. En de diamantwereld is dit dan nog is een apart verhaal op zich. De jongere generatie neemt over, maar dit is zeker bij de meeste diamantbedrijven geen positieve wending. Ik heb er al wat jaren over gedaan om een zeker respect te hebben verworven op kantoor. Ik ben dan, behalve voor de kuisvrouw, ook enige vrouw tussen allemaal mannen. Dit zorgt al wel is voor wat frustratie en dan ook bijna dagelijks. Een goeie oefening voor een goeie communicatie en doe daar maar een goede portie diplomatie bij.

Er is geen dag die voorbij gaat waar deze frustratie niet even zijn lelijk hoofd opsteekt. Dit nemen we er dan maar bij. Daar worden we sterker van. Mijn fietstochtje terug naar huis en dit meestal ook sneller dan al die bazen met hun Porsche, Bentley, BMW’ s, Ferrari’ s en wat meer. Ze kennen me al. Ik ben sneller thuis. En een goed glas wijn en we kunnen er weer tegen.